عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 37

1- 1)- سعدی.

[ فَارْکَعْ رُکُوعَ خٰاشِعٍ لِلّهِ بِقَلْبِهِ مُتَذَلِّلٍ وَجِلٍ تَحْتَ سُلْطٰانِهِ حٰافِظٍ لَهُ بِجَوارِحِهِ حَِفْظَ خٰائِفٍ حَزینٍ عَلیٰ مٰا فٰاتَهُ مِنْ فائِدَهِ الرّٰاکِعینَ ]

رکوع،مظهر خشوع

امام صادق علیه السلام در دنبالۀ روایت می فرماید:

رکوع کن اما رکوعی که خشوع قلب و بیم و ترس بسیار از مقام حضرت رب العزه همراه آن باشد،مانند بیم و ترسی که به مجرمی در زیر شمشیر سلطان دست دهد و تمام اعضا و جوارحت را با خضوع و فروتنی همراه کن و آن ها را از حرکت های لغو باز دار،تا در حقیقت شغلی بجز رکوع برای تو نباشد و از فوائد رکوع محروم نگردی.

با صاف نگاه داشتن خود،رکوعت را کامل کن و بدان که تو آن همت نداری تا به خدمت او قیام کنی مگر با یاری او و از صمیم دل از وسوسه ها و حیله ها و نیرنگ های شیطان فرار کن که خداوند درجۀ بندگانش را به هر اندازه که برای او تواضع کنند بالا می برد و به هر مقدار که عظمت خداوند بر عمق جانشان ریشه دواند،آنان را بر اصول تواضع و خضوع رهبری فرماید،از جملات عالی روایت اشارات و لطایفی استفاده می شود:

اول آن که: رکوع عبارت است از خشوع و اظهار ذلت و اقرار بر این که در قیام به