عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 378

امام علی علیه السلام در تفسیر«قد قامت الصلاه»فرموده اند:

حٰانَ وَقْتُ الزِّیٰارَهِ وَ الْمُنٰاجٰاهِ وَ قَضٰاءِ الْحَوٰائِجِ وَ دَرْکِ الْمُنیٰ وَ الْوُصُولِ إلیَ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ (1).

وقت زیارت حضرت حق و مناجات با او و قضای حوائج و درک آرزو و اتصال و وصول به حضرت اللّه رسید !

در روایت آمده:

روزی پیامبر صلی الله علیه و آله نشسته بودند، درحالی که علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام اطراف حضرت بودند،فرمود:چگونه است وقتی کشته شوید و قبور شما پراکنده باشد.امام حسین علیه السلام عرضه داشت:کسی ما را زیارت می کند ؟ فرمود:آری، گروهی از امتم به امید برّ و صلۀ من شما را زیارت می کنند،چون قیامت شود،به نزد آنان آیم و از اهوال قیامت نجاتشان خواهم داد (2).

و حضرت فرمودند:

اگر کسی مرا زیارت کند،یا یکی از افراد ذریّۀ مرا زیارت کند،قیامت به زیارتش خواهم آمد و او را از رنج های قیامت نجات خواهم داد (3).

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله فرمود:

هر کس در زمان حیات یا بعد از موت من مرا زیارت کند در روز قیامت در جوار من خواهد بود (4).

1- 1) -التوحید:240،باب 34،حدیث 1؛بحار الأنوار:133/81،باب 13،حدیث 24.
2- 2) -کامل الزیارات:10،باب 1،حدیث 1 و2.
3- 3) -کامل الزیارات:11،باب 1،حدیث 4؛وسائل الشیعه:331/14،باب 2،حدیث 19332؛بحار الأنوار:123/97،باب 2،حدیث 31.
4- 4) - کامل الزیارات:13،باب 2،حدیث 11.