عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 380

راوی به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد:

وقتی قادر به زیارت شما نباشم چه کنم ؟ فرمود:اگر نتوانستی بیایی روز جمعه غسل کن یا وضو بگیر و بر بام خانه برو و دو رکعت نماز بخوان و به طرف من توجه کن که هر کس مرا در حیاتم زیارت کند،پس در مماتم زیارت کرده و هر کس در مماتم مرا زیارت کند،مانند این است که در حیاتم زیارتم کرده است (1).

در باب زیارت همۀ ائمه علیهم السلام چه در حیات،چه در ممات،روایات زیادی به مضامین بالا وارد شده که دلالت بر اهمیت زیارت عباد شایسته چه در حیات آنان، چه در ممات آنان دارد.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

هر کس قدرت بر صلۀ نسبت به ما را ندارد،شایستگان از موالیان ما را صله کند و هر کس قدرت بر زیارت ما را ندارد،خوبان از موالیان ما را زیارت کند که ثواب زیارت آنان،زیارت ماست (2).

امام صادق علیه السلام فرمود:

دوستانم را از جانب من سلام برسانید،من می گویم خدا رحمت کند آن بنده ای که با دیگری بنشیند و در مسائل ما سخن بگوید که سومی آن ها ملکی است که جهت آنان استغفار کند،در نشستن شما با یک دیگر و سخن در فرهنگ ما احیای دین ماست،بهترین مردم بعد از ما کسانی هستند که در امر ما سخن بگویند و به امر