عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 382

به حقیقت که در تمام روی زمین هیچ مجلسی،ارزنده تر و پربهره تر و نافع تر از مجلس علم نیست،مجلس علم مجلس حق،مجلس نور و بنابر روایات باغی از باغ های بهشت است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

هر که راهی رود که در آن دانشی جوید،خداوند او را به راه بهشت برد و به راستی فرشته ها برای طالب علم پرها و بال های خود را فرو نهند به نشانۀ رضایت از او و این محقق است که برای طالب علم هر که در آسمان و زمین است آمرزش خواهد،تا برسد به ماهیان دریا.فضیلت عالم بر عابد چون فضیلت ماه است بر ستارگان در شب چهارده و براستی علما وارث پیامبرانند زیرا پیامبران دینار و درهمی به ارث نگذاشتند ولی ارث آن ها علم بود و هر کس از آن برگرفت بهره فراوانی برده است (1).

ابو بصیر می گوید:از حضرت صادق علیه السلام شنیدم می فرمود:

هر که کار خیری یاد بدهد،مانند کسی که بدان عمل کند اجر می برد،گفتم:اگر او هم به دیگری یاد دهد به معلم اول ثواب آن عمل می رسد ؟ فرمود:این ثواب برای او جاری است،اگر به همۀ مردم هم یاد بدهد،گفتم:اگر معلم بمیرد ؟ فرمود:اگر چه بمیرد (2).

امام سجاد علیه السلام فرمود:

اگر مردم می دانستند در طلب علم چه فایده ای است دنبال آن می رفتند گرچه