عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 387

ای داود ! روزهای پنج شنبه اعمال شما بر ما عرضه می شود،در پرونده ات چیزی دیدم که مرا خوشحال کرد و آن صلۀ تو دربارۀ پسر عمویت بود،این صله مرگ او را نزدیک می کند و از رزق تو چیزی کم نمی نماید،داود می گوید:پسر عمویی داشتم ناصبی که دارای فرزندان زیاد بود و احتیاج به مال داشت،چون خواستم به مکه روم سفارش کردم به او از مال من کمک کنند،وقتی خدمت حضرت رسیدم مرا از این عملم خبر داد (1).

منصور دوانیقی به حضرت صادق علیه السلام عرضه داشت:

حدیثی در صلۀ رحم بگو تا مهدی پسرم را از آن خبر دهم،فرمود:پدرانم از جدم علی علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کردند:مردی سه سال بیشتر از عمرش باقی نیست صلۀ رحم بجا می آورد،خداوند آن را سی سال قرار می دهد و مردی سی سال از عمرش باقی است قطع رحم می کند خداوند آن را سه سال قرار می دهد.

سپس این آیه را تلاوت فرمود:

[ یَمْحُوا اللّٰهُ مٰا یَشٰاءُ وَ یُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْکِتٰابِ ] (2).

خدا هر چه را بخواهد محو می کند و هر چه را بخواهد ثابت و پابرجا می نماید و "امّ الکتاب "نزد اوست.

منصور عرضه داشت:این حدیث منظورم نبود.

فرمود:همان گونه پدرانم از علی علیه السلام از رسول اسلام صلی الله علیه و آله نقل کرده اند:

صلۀ رحم آباد کنندۀ دیار و اضافه کنندۀ عمرهاست اگر چه اهلش از اخیار