عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 390

[ هٰذٰا مِمّا یَحْتَمِلُ الْقُلُوبُ فَهْمُهُ وَ النُّفُوسُ اسْتِعْمٰالُهُ وَ مٰا لٰا یُشْرِفُ عَلَیْهِ إلّا عِبَادُهُ الْمُقَرَّبُونَ الْمُخْلِصُونَ أکْثَرْ مِنْ أنْ یُحْصیٰ وَ هُمْ أرْبٰابُهُ وَ هُوَ شِعٰارُهُمْ دُونَ غَیْرِهِمْ ]

امام صادق علیه السلام در پایان این روایت مهم می فرماید:

آنچه در باب زکات ذکر شد به اندازه طاقت فهم مردم بود و به مقداری که برای نفوس مردم قابل عمل است.

اما آنچه از اسرار و حقایق که برای بندگان مقرب و مخلص حضرت حق معلوم است و آن بزرگواران بر آن اشراف دارند بیش از آن است که به شماره آید که راه بردن به کنه حقایق و اطلاع بر باطن اسرار و فهم دقایق الهیه کار عباد مقرب و مخلص است و دیگران را بر آن راهی نیست ! !

پروردگارا ! معبودا ! این قسمت از شرح در ساعات آخر عصر جمعه،با لطف و محبت تو پایان پذیرفت،مرا جز تو امیدی نیست و برایم غیر عنایت تو تکیه گاهی نمی باشد،با کرم بی نهایت و لطف عمیم و رحمت و مرحمتت مرا مهلت ده تا این راهی که فقط و فقط از باب فضیلت پیش پایم گذارده ای تا آخر بپیمایم، عنایتی کن که دنبالۀ این شرح تا پایان آن ادامه یابد،شاید از توجه خاصت به این گدای راه نشین،خدمتی به دین و به خلق تو انجام گیرد.