عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 50

1-سجود موجودات

قرآن کریم در آیات متعددی تمام موجودات عالم را در حال سجده بر حضرت حق معرفی می کند و نظام احسن و اتقن عالم و گردش تمام موجودات را در مدار مخصوص به خود و پخش منافع بی شمار و عظیم را از موجودات عالم،اعم از سماوی و ارضی و بحری و بری معلول سجود آنان در برابر حضرت رب العزه می داند.

[ أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللّٰهَ یَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِی السَّمٰاوٰاتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبٰالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ کَثِیرٌ مِنَ النّٰاسِ وَ کَثِیرٌ حَقَّ عَلَیْهِ الْعَذٰابُ وَ مَنْ یُهِنِ اللّٰهُ فَمٰا لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ إِنَّ اللّٰهَ یَفْعَلُ مٰا یَشٰاءُ ] (1).

آیا ندانسته ای که هر که در آسمان ها و هر که در زمین است و خورشید و ماه و ستارگان و کوه ها و درختان و جنبندگان و بسیاری از مردم برای او سجده می کنند ؟ و بر بسیاری [ که از سجده امتناع دارند ] عذاب،لازم و مقرّر شده است و کسی را که خدا خوار کند،گرامی دارنده ای برای او نیست؛به یقین خدا هر چه را بخواهد انجام می دهد.

خداوند عزیز در پایان این آیه،تمرد از سجود یعنی سرپیچی از اطاعت و عبادت خودش را،سبک انگاشتن حق حساب کرده و سبک انگاری حق،سبک کردن شخصیت انسان به دست خویش است و هر کس به خفت و خواری و سبکی که معلول سرپیچی از فرمان خداست گرفتار شود،راهی برای مکرمت و بزرگواری و شخصیت ندارد.