عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 52

وَ الْآصٰالِ ] (1).

کسانی که در آسمان ها و زمین هستند،از روی میل و رغبت یا بی میلی و کراهت و نیز سایه هایشان بامداد و شام گاه برای خدا سجده می کنند.

[ وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدٰانِ ] (2).

و گیاه و درخت همواره [ برای او ] سجده می کنند.

2-سجود اهل طاعت و عبادت

اشاره

آنان که به وادی با عظمت معرفت قدم گذاشته و از نور بصیرت بهره مند شده اند و در نتیجه به الوهیت حضرت حق و به بندگی و مملوکیت خویش،با تمام وجود به اقرار و اعتراف برخاسته اند،بر خود لازم و حتم می بینند که از پی اوامر انبیا و امامان علیهم السلام به عبادت قیام کرده و از حضرت حق اطاعت نمایند و به پیشگاه او سجده به معنای حقیقی برند،یعنی کمال انقیاد و خضوع و تذلل را نسبت به عظمت و فرامین او رعایت کنند،قرآن مجید یاد آنان را گرامی داشته و از وجود مبارک آنان به عنوان بندگان با کرامت حق یاد می کند و آنان را عباد شایسته و سارع در خیرات می داند:

[ لَیْسُوا سَوٰاءً مِنْ أَهْلِ الْکِتٰابِ أُمَّهٌ قٰائِمَهٌ یَتْلُونَ آیٰاتِ اللّٰهِ آنٰاءَ اللَّیْلِ وَ هُمْ یَسْجُدُونَ* یُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُسٰارِعُونَ فِی الْخَیْرٰاتِ وَ أُولٰئِکَ مِنَ الصّٰالِحِینَ ] (3).

1- 1) -رعد (13):15.
2- 2) -الرحمن (55):6.
3- 3) -آل عمران (3):113-114.