عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 61

لَأَحْتَنِکَنَّ ذُرِّیَّتَهُ إِلاّٰ قَلِیلاً* قٰالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَکَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزٰاؤُکُمْ جَزٰاءً مَوْفُوراً* وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِکَ وَ أَجْلِبْ عَلَیْهِمْ بِخَیْلِکَ وَ رَجِلِکَ وَ شٰارِکْهُمْ فِی الْأَمْوٰالِ وَ الْأَوْلاٰدِ وَ عِدْهُمْ وَ مٰا یَعِدُهُمُ الشَّیْطٰانُ إِلاّٰ غُرُوراً* إِنَّ عِبٰادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطٰانٌ وَ کَفیٰ بِرَبِّکَ وَکِیلاً ] (1).

و [ یاد کن ] هنگامی را که به فرشتگان گفتیم:برای آدم سجده کنید.پس همه سجده کردند مگر ابلیس که گفت:آیا برای کسی که او را از گِل آفریدی،سجده کنم؟!*[ سپس ] گفت:مرا خبر ده این کسی که او را بر من برتری دادی [ سببش چه بود ؟ ] اگر تا قیامت مهلتم بخشی،بی تردید فرزندانش را جز اندکی لجام می زنم [ و به دنبال خود به عرصه هلاکت و نابودی می کشم.]* خدا فرمود:برو که از آنان هر کس تو را پیروی کند،قطعاً دوزخ کیفرتان خواهد بود،کیفری سخت و کامل.*از آنان هر که را توانستی با آوازت [ به سوی باطل ] برانگیز و [ برای راندنشان به سوی طغیان و گناه ] با سواره ها و پیاده هایت بر آنان بانگ زن و با آنان [ از راه سوق دادنشان به حرام ] در اموال و [ از طریق وسوسه کردنشان به زنا ] در اولاد شریک شو و به آنان وعدۀ [ دروغ ] بده [ که از قیامت،حسابرسی،بهشت و دوزخ خبری نیست ] و شیطان آنان را جز از روی باطل و دروغ وعده نمی دهد.*[ ولی آگاه باش که ] یقیناً تو را بر بندگانم هیچ تسلّطی نیست و کافی است که پروردگارت نگهبان و کارساز [ آنان ] باشد.

نتیجۀ این آیات به شرح زیر است:

1-سر تافتن ابلیس از سجده بر آدم که امر حضرت حق بود.

2-عجب و خودبینی شیطان نسبت به آدم که حق او نبود.