عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 63

جَهَنَّمَ مِنْکُمْ أَجْمَعِینَ ] (1).

و شما را آفریدیم،سپس شما را صورت گری کردیم،آن گاه به فرشتگان گفتیم:

بر آدم سجده کنید؛بی درنگ همه سجده کردند،جز ابلیس که از سجده کنندگان نبود.*خدا فرمود:هنگامی که تو را امر کردم،چه چیز تو را مانع شد که سجده نکردی ؟ گفت:من از او بهترم،مرا از آتش پدید آورده ای و او را از گِل آفریدی.*خدا فرمود:از این جایگاه و منزلتت [ که عرصۀ فروتنی و فرمانبرداری است ] فرود آی؛زیرا تو را نرسد که در این جایگاه بلند،بزرگ منشی کنی پس بیرون شو که قطعاً از خوارشدگانی.*گفت:مرا تا روزی که [ مردگان ] برانگیخته شوند،مهلت ده.*خدا فرمود:البته تو از مهلت یافتگانی.*گفت:به سبب این که مرا به بیراهه و گمراهی انداختی،یقیناً بر سر راه راست تو [ که رهروانش را به سعادت ابدی می رساند ] در کمین آنان خواهم نشست.*سپس از پیش رو و پشت سر و از طرف راست و از جانب چپشان بر آنان می تازم و [ تا جایی آنان را دچار وسوسه و اغواگری می کنم که ] بیشترشان را سپاس گزار نخواهی یافت.*خدا فرمود:از این جایگاه و منزلتت نکوهیده و مطرود بیرون شو که قطعاً هر که از آنان از تو پیروی کند، بی تردید جهنم را از همۀ شما لبریز خواهم کرد.

نتایجی که از این آیات به دست می آید:

1-آفرینش انسان از نظر قوای ظاهری و باطنی کامل است،بنابراین با این قدرت کامل محکوم ضد خدا نیست،مگر خودش بخواهد محکوم باشد.

2-به خاطر کمالش به ملائکه امر به سجده و خضوع شد،ملائکه همه فرمان