عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 66

گفت:سوگند به حق و فقط حق را می گویم*که بی تردید دوزخ را از تو و آنان که از تو پیروی کنند،از همگی پر خواهم کرد.

آیات بالا ما را به این مسائل آگاه می کند:

1-عظمت و شخصیت آدم به خاطر نفخه الهی در اوست،که از آن تعبیر به روح الهی شده و همان روح است که علت قرار گرفتن عقل و فطرت و قوای انسانی در انسان شد و آدمی به مقام علم الاسمایی و خلافه اللهی مشرف گشت.

2-این عظمت و شخصیت اقتضا کرد که ملائکه به امر حضرت رب العزه در برابر او سر تواضع و سجده فرود آرند.

3-این عظمت و کرامت،سبب حسد ابلیس به آدم و ظهور غرور و سر پیچی از فرمان حضرت حق شد.

4-عدم سجده او باعث رجم و طرد او از پیشگاه عزت ربوبی گردید.

5-عدم سجده او باعث گرفتار شدنش به لعنت و سخط حق گشت.

6-تکبرش باعث ادامه نافرمانیش شد تا جائی که قسم خورد و تهدید کرد تا روز قیامت،دست از گمراه کردن انسان برندارد !

7-با تمام شدت به او خطاب شد که جهنم را از تو و پیروانت پر خواهم کرد.

عاقبت شوم ابلیس

در هر صورت سر باز زدن ابلیس از سجده باعث رجم و طرد او از پیشگاه حق و دچار شدنش به لعنت در دنیا و آخرت و به طور حتم جهنمی شدن او در قیامت گشت و صفت پلید کبر،به او اجازه توبه و بازگشت نداد و با علم به این مسئله که دور ماندن از عنایت حق باعث عذاب آخرت و خزی دنیاست،به علو و کبرش