عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 7

و مالامال از رضا می شود،قلبی که آکنده از ترس و یأس بوده است.

لطف و توجه پروردگار،قلب ذاکر را زیر سایۀ خود قرار می دهد و انسان به این یقین و قاطعیت می رسد که رهیدن از ناراحتی های درونی سهل و هموار است و می توان وسوسه ها را در هم کوبید و تخیلات باطل را از خود بدور ساخت.

چنین فرد ذاکری با خداست و از هیچ امری بیمناک نبوده و به هیچ عارضۀ روانی دچار نمی گردد.این حالت به خاطر ثباتی که خداوند متعال در دل او ایجاد می کند بهم می رسد.

[ وَ الذّٰاکِرِینَ اللّٰهَ کَثِیراً وَ الذّٰاکِرٰاتِ أَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَغْفِرَهً وَ أَجْراً عَظِیماً ] (1).

و مردان و زنانی که بسیار یاد خدا می کنند،خداوند آمرزش و پاداشی بزرگ برای ایشان آماده کرده است.

رکوع در قرآن مجید

اشاره

کلمۀ رکوع در قرآن مجید به نظر مفسرین گاهی به معنای رکوع و گاهی به معنای نماز و گاهی به معنای تواضع در برابر حق آمده،ولی بهتر این است که در آیات شریفه ای که کلمۀ رکوع و مشتقات آن آمده به معنای جامع آن که عبارت از سر تسلیم فرود آوردن در برابر خدا است گرفته شود و حالت رکوع بدنی یا رکوع در نماز دلالتی بر آن است.

خداوند بزرگ در قرآن مجید،نسبت به انسان هایی که رکوع ندارند،به شدت برخورد کرده و آنان را مجرم و مکذب قلمداد کرده است.

[ کُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِیلاً إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ* وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ* وَ إِذٰا قِیلَ لَهُمُ