عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 93

[ و ما أفلح من خلا بربه فی مثل ذلک الحال شبیها بمخادع لنفسه غافل لا ه عما أعد الله للساجدین من البشر العاجل و راحه الاجل ]

بشارت های الهی به بندگان مؤمن

اشاره

امام صادق علیه السلام به دنبال گفتار نورانی خود می فرماید:

در چنین حال با عظمتی که حال سجده و حال خلوت با حضرت رب العزه است،اگر عبدی در مقام گول زدن نفس و خدعه و فریب خود باشد و از بشارت های حضرت دوست که به هنگام احتضار به مؤمن می دهند و راحت قیامت که محصول عبادت خالص و بندگی با حقیقت است غافل بماند و امر سجده با آن همه اهمیتش برایش بازیچه و سرگرمی باشد و از جذب درجاتی که برای سجده کنندگان مقرر شده عاجز بماند به فوز و فلاح و رستگاری و نجات نرسد ! !

آری،در قرآن مجید و روایات مهم اسلامی،می خوانیم که مؤمن به هنگام احتضار،به مزد اعمال صالحه و ایمان پر قیمتش مشرف به بشارت های الهی و ارواح طیبۀ پیامبر و ائمه علیهم السلام می گردد و بر این اساس مرگ و جان دادن برای او از عسل شیرین تر می نماید.

انسانی که عمری رعایت حلال و حرام حضرت حق را کرده و واجبات خود، به خصوص نماز را بنحوی که مولا از او خواسته به انجام رسانده و از کبائر