عرفان اسلامی جلد 8 صفحه 124

و عبادت نگذشته،باشد،تا این تأسف عامل حرکت برای جبران ما فات شود، خوشحالی باید خوشحالی بر ایمان و عمل صالح باشد که وسیلۀ خیر دنیا و آخرت است.

آری،در اتصال به حضرت محبوب شاد و بر فراق آن جمال مطلق رنجیده و ناراحت باشیم.

شناخت زهد

شناختن حقیقت زهد با مراجعه به آیات و آثار و معارف اسلامی،به خصوص آنچه از ائمۀ طاهرین علیهم السلام رسیده،کار مشکلی نیست و چه نیکوست انسان حقیقت این مسئلۀ الهیه را بشناسد و از حضرت رب العزه،آراسته شدن به آن را بخواهد که هر کس آراسته به این حقیقت گردد،به عالی ترین درجۀ معنوی آراسته شده و باب خیر دنیا و آخرت را به روی خود باز کرده است.

زهد،یعنی بی رغبتی به ظاهر دنیا به خاطر به دست آوردن آخرت و درجۀ بالاترش یعنی بی رغبتی به ما سوی اللّه،جهت جلب رضا و خشنودی و رضوان حضرت حق.

زهد،به معنای ضایع کردن مال و حرام کردن حلال بر خود و از کسب و کار دست کشیدن نیست.

ضایع کردن مال حرام و حرام کردن حلال،ممنوع و بیکاری و بیعاری و کَلّ بر مردم شدن جایز نیست.

زهد،به معنای قناعت ورزیدن به حلال مالی و شهوانی و ساختن آخرتی آباد با حیات دنیاست.

زهد،یعنی تمام علایق را تابع علاقۀ حق قرار دادن و به معنای حکومت الهی قلب،بر ظاهر امور دنیایی است.