عرفان اسلامی جلد 8 صفحه 173

[ وَ الزّاهِدُ الّذی یَخْتارُ الْآخِرَهَ عَلَی الدُّنْیا،وَ الذُّلَّ عَلَی الْعِزِّ، وَ الْجُهْدَ عَلَی الرّاحَهِ وَ الْجُوعَ عَلَی الشّبُعِ وَ عافِیَهَ الْآجِلِ عَلیٰ مَحَبَّهِ الْعاجِلِ وَ الذِّکْرَ عَلَی الْغَفْلَهِ وَ تَکُونُ نَفْسُهُ فِی الدُّنْیا وَ قَلْبُهُ فِی الْآخِرَهِ.

قالَ رَسُولُ اللّه صلی الله علیه و آله:حُبُّ الدُّنْیا رَأْسُ کُلِّ خَطیئَهٍ،أ لا تَریٰ کَیْفَ أحَبَّ ما أبْغَضُهُ اللّهُ وَ أیُّ خَطَاٍ أشَدُّ جُرْماً مِنْ هذا ؟ ]

ویژگیهای زاهد

زاهد کسی است که آخرت را بر دنیا اختیار می کند،یعنی تمام آنچه از دنیا به دست او می رسد چه از خوراک،چه پوشاک،چه مسکن،چه مال خرج ساختن آخرت می کند.

زاهد،ذلّ عبادت را بر عزتی که از مصیبت به دست می آید،انتخاب کرده و عزت شیطانی را از خود دور می کند و ذلت بندگی را که عامل عزت دنیا و آخرت است بر خود می پسندد.

زاهد،کوشش و جدّ و جهد و فعالیت و اطاعت و عبادت را بر راحت بدن مقدم می دارد و گرسنگی در حلال را بر سیری در حرام اختیار می نماید.

زاهد،عافیت آخرت را بر محبت دنیا هرگز معامله نمی کند و غفلت از واقعیت ها را به جای ذکر حق نمی نشاند،او با بدن در دنیاست ولی با قلب در