عرفان اسلامی جلد 8 صفحه 223

و ریاست چه عذری دارند،باید گفت:اینان در عقل دچار خلل و در ایمان و عقیده دچار فسادند و به فرمودۀ قرآن (1).

[ وَ مٰا یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللّٰهِ إِلاّٰ وَ هُمْ مُشْرِکُونَ ] (2).

و بیشترشان به خدا ایمان نمی آورند مگر آن که [ برای او ] شریک قرار می دهند.

در مسئلۀ دنیا و حقیقت ظاهر و باطن آن و برخورد اهل غفلت با دنیا و اهل خدا با این خانۀ زودگذر و این که دنیا پرستان به چه خسارت هایی در همین دنیا و آخرت دچار می شوند و اهل خدا و معرفت داران و بینایان،چه سودها در همین دنیا و آخرت عایدشان می شود آن قدر مطلب و مسئله هست که اگر در این نوشتار منعکس شود مثنوی هفتاد من شود،این فقیر تصور می کند،آنچه به طور مختصر در توضیح این حدیث پر قیمت رفت برای درس و پند کافی می باشد،امید است خدای بزرگ به همۀ ما توفیق نصیب بردن از دنیای صحیح را برای آبادی آخرت به لطف و کرمش عنایت فرماید.