عرفان اسلامی جلد 8 صفحه 30

در ره عشق چنان بی کس و یارم که کنم

6-عفت و مروت

و نیز از منافع خاموشی،عفت و مروّت است،عفت از ارتکاب مناهی و معاصی؛زیرا به حکم عقل،هر کس حول و حوش قرقگاه چرید،امکان افتادنش در آن می رود.

آری،هر کس به زیاده گویی عادت کند،عاقبت به هر گفتار ناپسندی دچار آید، کم گویی و خاموشی مورّث عفت نفس است.

و نیز از صمت،مروّت حاصل آید،چرا که معنی مروّت عمل کردن است به آنچه از نظر حق سزاوار است و لایق زبان،نطق به ضروریات است چه ضروری دنیوی چه ضروری اخروی،چون خاموشی ادامه پیدا کند،صفت مروّت برای زبان حاصل شود و خلاصۀ کلام این که خاموشی،زبان را در دو سنگر الهی عفت و مروّت-هم چون سربازی تسلیم مقام ما فوق-حفظ خواهد کرد.

7-حسن خلق

و نیز خاموشی،علت کیاست و حسن خلق است،چه بسیار گفتن و بسیار شنیدن مورث تنگ خلقی یا بد خلقی است.