عرفان اسلامی جلد 8 صفحه 324

این خانه ها خرابی است و چیزی که پایانش خرابی است ارزش آن را ندارد که قسمت عمده ای از عمرت را بر آن ضایع کنی.

فریفتگی مال

فریفته مال مشو،مجذوب درهم و دینار دنیا مگرد،به اندازۀ لازم دنبال مال باشد که سودت از مال همان مقدار خوراک و مسکن و پوشاک است و اضافۀ آن اگر به وسیلۀ خودت با خدا معامله نشود به ارث می ماند و به اکثر ورّاث اطمینانی نیست که با مال بر جای مانده چه کنند ؟

اگر مال را صرف طاعت کنند،در قیامت برای تو مورّث حسرت است که با مال دیگران ثواب اخروی بردند و تو بی بهره ماندی،اگر صرف معصیت کنند تو را به عنوان شریک گناه به محاکمه می کشند ! !

دوستی های ناپایدار

به دوستی ها و رفاقت های ناپایدار مخصوصاً دوستانی که مگسانند گرد شیرینی مغرور مباش که عاقبت این روابط فراق و جدایی است و به عزت پوچ و توخالی که سرابی بیش نیست گول مخور که عاقبتش ذلت است و به وقاری که آخرش جفا و حیاتی که آخرش حسرت است مغبون مشو.

مؤمن،دل به آنچه فانی است نمی بندد و عشق به مصرف آنچه زوال پذیر است نمی رساند.مؤمن،عمر را در راهی خرج می کند که در آن راه کسب خیر دنیا و آخرت کند و از آن راه به رضایت و خشنودی حق برسد.

مؤمن،فریب نمی خورد،مغرور نمی گردد،به ذلت و هوان و خواری نمی رسد به حسرت و ندامت و پشیمانی دچار نمی گردد.مؤمن با هر چه در ارتباط شود آن را