عرفان اسلامی جلد 8 صفحه 48

حرکت،مطلوب ما انسان هاست،اما آن حرکتی که در اصطلاح رهروان کوی حقیقت،معراج نامیده می شود.

در دوران ما مسابقه،در سرعت حرکت به شدّت در جریان است،این مسابقه تنها برای سلطۀ به کرات فضایی است که اگر تکاپوهای زمینی برای سبقت گرفتن در میدان تنازع در بقا کفایتشان نکند،از تسخیر کرات فضایی بهره برداری نموده و در همان دور دست ها به تعقیب یکدیگر خواهند پرداخت.

اگر این حرکت ها،سیر و سیاحت ها در کرات و فضاهای بسیار دور برای مسابقه در خواندن کتاب تکوینی الهی و بهره برداری از حیات معقول انجام می گرفت، اولین نتیجه ای که می داد،خواب آرام چهار میلیارد و نیم نفوس کرۀ زمین بود که از آغاز حرکت به فضاها و کرات راه نیافته است که آیا شیپور مسابقه را برای آدم کشی، امروز به صدا در می آورند یا فردا ؟ !

در عنوان بحث گفتیم:زندگی آدمی حرکتی طبیعی است که فقط از آغاز هشیاری به حرکت انسانی،تحول می یابد و دنیا برای او میدان مسابقه می گردد، مسابقه در خیر و کمال.

مسابقه در قرآن

معنای مسابقه،آن مفهوم معمولی و رایج در میان مردم نیست که با تحرک حسّ رقابت صورت می گیرد،بلکه منظور این است که هشیاران زنده و هدف دار،با مشاهدۀ عظمت و کمال رهروان منزلگه حقیقت به هیجان و تکاپو وادار می شوند و خود را اعضایی از آن کاروان تلقی می کنند که حتی اگر سبقت بر آنان بگیرند بر می گردند و گرفتن از دست آنان را وظیفه و عامل سرعت در حرکت می دانند.در آیات قرآنی در چند مورد دستور به مسابقه داده شده است نه مسابقه در میدان