عرفان اسلامی جلد 8 صفحه 6

زبان را به غضروف مکبی متصل نموده و به چین های زبانی مکبی میانی و طرفی موسومند،بین چین های طرفی دو فرورفتگی است به نام حفره های زبانی مکبی.

سطح تحتانی زبان

اشاره

وسعت آن از سطح فوقانی کمتر و متوجه به کف دهان می باشد،این سطح توسط مخاط پوشیده شده و در روی آن قسمت های زیر دیده می شود:

1-در وسط آن چین مخاطی برجسته ای است که از جلو به عقب کشیده شده و مهار زبان نامیده می شود.

2-در جلو و در امتداد مهار،شیار نسبتاً عمیق قدامی خلفی وجود دارد که تقریباً تا نوک زبان ادامه پیدا می کند.

3-انتهای خلفی مهار،به برآمدگیی ختم می گردد که در روی آن دو سوراخ مشاهده می شود که منافذ مجاری وارتون می باشند.

4-در طرفین مهار دو برآمدگی است که مربوط به وجود غدد زیر زبانی بوده و در روی هر یک،سوراخ های متعددی وجود دارد که منافذ مجاری مترشحۀ این غدد می باشند.

5-بالاخره اوردۀ نوک زبان که یکی در طرف راست و دیگری در طرف چپ خط وسط از جلو به عقب کشیده شده و باعث برآمدگی مخاط سطح تحتانی زبان می گردند.

کناره ها

گرد و مجاور دندان ها می باشند و هر قدر از عقب به جلو نزدیک تر می شویم نازک تر می گردند.