عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 107

خدا گردید (1).

سخن عشق جز اشارت نیست***عشق در بند استعارت نیست

دل شناسد که چیست جوهر عشق*** عقل را ذره ای بصارت نیست

در عبارت همی نگنجد عشق ***عشق از عالم عبارت نیست

هرکه را دل ز عشق گشت خراب*** بعد از آن هرگزش عمارت نیست

عشق بِستان و خویشتن بفروش*** که نکوتر از این تجارت نیست

گر شود فوت لحظه ای بی عشق*** هرگز آن لحظه را کفارت نیست

دل خود را ز گور نفس برآر ***که دلت را جز این زیارت نیست

تن خود را به خون دیده بشوی*** که تنت را جز این طهارت نیست(2)

مجلسی در کلام عارفی سترگ

در سال هزار و سیصد و پنجاه شمسی در ایام ولادت مولا امام عصر عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف در شهر همدان جهت تبلیغ دین دعوت شدم.در آن زمان بیش از بیست و شش بهار از عمرم نگذشته بود،جذبۀ مهمی که مرا به آن شهر کشاند وجود مبارک مردی چون حضرت آیت اللّه آخوند ملا علی معصومی که به حقیقت از اولیای الهی بود،او در آن شهر منشأ آثار بسیار مهمی از قبیل مسجد،کتابخانه، مدرسۀ علوم دینیه،درمانگاه،بیمارستان،صندوق قرض الحسنه و دار الایتام بود و وجودش برای مردم آن ناحیه شمعی پرفروغ در راه هدایت الهی می نمود و در