عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 114

صادقی ولی دچار اثم و گناه شده ای.

قرآن مجید در آیۀ 12 سورۀ حجرات از غیبت به عنوان خوردن گوشت میّت برادر مؤمن یاد کرده و این گونه یاد شدن از این گناه دلیل بر سنگینی بار این معصیت است.

روایات باب غیبت

اشاره

قالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله:کُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَی الْمُسْلِمِ حَرامٌ دَمُهُ وَ مالُهُ وَ عِرْضُهُ (1).

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:خون و مال و آبروی هر مسلمانی بر هر مسلمان دیگر حرام است.

معنای روایت این است که هیچ کس حق دست اندازی به جان و مال و آبروی مسلمان را ندارد و غیبت دست اندازی به آبروی مسلمان است و این دست اندازی را خداوند بزرگ و انبیا و ائمه علیهم السلام نمی پسندند.

وَ قالَ صلی الله علیه و آله:لا تَحاسَدوا،وَ لا تَباغَضوا،وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضًا وَ کونوا عِبادَ اللّهِ اخْواناً (2).

و نیز آن حضرت فرمود:به یکدیگر حسد نورزید و نسبت به هم خشمگین نشوید و از یکدیگر غیبت ننمایید و با هم در همۀ امور برادر باشید.

قالَ النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله:اِیّاکُمْ وَ الْغیبَهَ فَاِنَّ الْغیبَهَ اشَدُّ مِنَ الزِّنا فَاِنَّ الرَّجُلَ قَدْ یَزْنی