عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 12

1- 1)- سعدی شیرازی.

[ فَزِنْ کَلٰامَکَ وَ اعْرِضْهُ عَلَی الْعَقْلِ فَاِنْ کٰانَ لِلّهِ وَفِی اللّٰهِ فَتَکَلَّمْ بِهِ،وَ ان کانَ غَیْرَ ذٰلِکَ فَالسُّکُوتُ خَیْرٌ مِنْهُ.فَلَیْسَ عَلَی الْجَوارِحِ عِبٰادَهٌ اخَفَّ مَؤُونَهً وَ افْضَلَ مَنْزِلَهً وَ اعْظَمَ قَدْراً عِنْدَ اللّهِ مِنَ الْکَلٰامِ فی رِضٰا اللّهِ وَ لِوَجْهِهِ وَ نَشْرِ آلٰائِهِ وَ نَعْمٰائِهِ فی عِبٰادِهِ.أَ لٰا تَریٰ انَّ اللّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ یَجْعَلْ فیما بَیْنَهُ وَ بَیْنَ رُسُلِهِ مَعْنیً یَکْشِفُ مٰا اسَرَّ الَیْهِمْ مِنْ مَکْنُوناتِ عِلْمِهِ وَ مَخْزُوناتِ وَحْیِهِ غَیْرَ الْکَلٰامِ وَ کَذٰلِکَ بَیْنَ الرُّسُلِ وَ الْاُمَمِ، فَثَبَتَ بِهٰذا انَّهُ افْضَلُ الْوَسٰائِلِ وَ الْطَفُ الْعِبٰادَهِ ]

دو واقعیّت در سخن

امام به حق ناطق،حضرت صادق علیه السلام که دریای بی پایانی از معارف الهی است، در فرازهای بالا به دو حقیقت مهم توجه می دهد که اگر انسان به این دو حقیقت ارج بگذارد و خود را هماهنگ با آن دو کند،به طور قطع به سعادت دنیا و آخرت دست یافته است.

1-میزان و ترازوی سنجش سخن.

2-ارزش و اعتبار سخن سنجیده شده.

حقیقت این است که در جهان هستی و در فضای زندگی تمام موجودات برای سنجش هر واقعیتی چه مادی و چه معنوی،ترازویی و میزانی مخصوص آن