عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 138

[ یُقالُ لِلْمُرائی عِنْدَ الْمیزانِ:خُذْ ثَوابَکَ وَ ثَوابَ عَمَلِکَ مِمَّنْ اشْرَکْتَهُ مَعی فَانْظُرْ مَنْ تَعْبُدُ،وَ مَنْ تَدْعو،وَ مَنْ تَرْجو وَ مَنْ تَخافُ.وَ اعْلَمْ انَّکَ لا تَقْدِرُ عَلیٰ اخْفاءِ شَیْءٍ مِنْ باطِنِکَ عَلَیْکَ وَ تَصیرُ مَخْدوعًا بِنَفْسِکَ.قالَ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: [ یُخٰادِعُونَ اللّٰهَ وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ مٰا یَخْدَعُونَ إِلاّٰ أَنْفُسَهُمْ وَ مٰا یَشْعُرُونَ ] (1)]

مزد ریاکار

امام صادق علیه السلام در دنبالۀ روایت می فرماید:

روز قیامت به پای میزان اعمال به ریاکار می گویند:اجر و ثواب و مزد عملت را از آن کس بخواه که وی را با من در عملت شریک کردی.

پس ای بندۀ حق ! دقت کن که چه کسی را عبادت می کنی،و که را می خوانی،و به که امید داری و از که می ترسی ؟

تو قدرت پوشیده داشتن باطنت را بر خود نداری،از فریب نفس امّاره خلاصی برای تو نیست و تو گول خور نفسی،گمانت این است که می توانی چیزی را از حضرت او پنهان داری و به آن جناب که آگاه بر ظاهر و باطن تمام هستی است فریب آوری،خداوند در قرآن مجید می فرماید:

منافقان و دورویان با خدای و مؤمنان خدعه کنند نمی دانند که جز با خود خدعه نمی کنند و به این معنا شعور ندارند.