عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 143

نگشت که این عمل خیر کار کدام خیّر خالص و بندۀ مخلص بوده ؟!

یار اگر آشنا شود چه شود***بخت اگر یار ما شود چه شود

گر زخُم خانه می وصلش*** جرعه قسم ما شود چه شود

گر دل خسته مرا ای جان*** غمزهات غمزدا شود چه شود

نفسی گر برآورم با تو ***تا دل از غصه واشود چه شود

چون حجاب من از منست اگر*** این من از من جدا شود چه شود(1)

روایات باب ریا

اشاره

از رسول خدا صلی الله علیه و آله معنای آیه [ فَمَنْ کٰانَ یَرْجُوا لِقٰاءَ رَبِّهِ ] (2)پرسیدند فرمود:انسان عملی را انجام میدهد نیت و قصدش وجه اللّه نیست بلکه برای این است که مردم از او تعریف کنند و در بین مردم پاک و خوب جلوه نماید،علاقه مند است مردم از وضع او آگاه گردند،این انسان همان است که به عبادت پروردگارش شرک ورزیده است (3).

علاء بن فضیل می گوید:از حضرت صادق علیه السلام تفسیر آیۀ «فَمَنْ کٰانَ یَرْجُوا» را پرسیدم.فرمودند:کسی که نماز بگزارد یا روزه بگیرد،یا بنده ای را آزاد کند یا حج بجا آورد و قصدش تعریف مردم باشد،مشرک در عمل شده اما این شرک اگر به دایرۀ توبه کشیده شود قابل آمرزش و عفو حق است (4).

قال رسول اللّه صلی الله علیه و آله:إِنَّ النّارَ وَ أهْلَهَا یَعِجُّونَ مِنْ أهلِ الرِّیاءِ فَقِیلَ:یَا رَسُولَ اللّهِ