عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 144

1- 1)- فیض کاشانی.

2- 2) -کهف (18):110.
3- 3) -الکافی:293/2،باب الریاء،حدیث 4؛وسائل الشیعه:71/1،باب 12،حدیث 159.
4- 4) -تفسیر العیاشی:352/2،حدیث 92؛بحار الأنوار:301/69،باب 116،حدیث 40.

وَ کَیْفَ تَعِجُّ النَّارُ ؟ قَالَ:مِن حَرِّ النَّارِ الَّتی یُعَذِّبُونَ بِهَا (1).

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:آتش و اهل آن از اهل ریا به فریاد می آیند،عرضه داشتند:فریاد آتش چگونه است ؟ فرمود:حرارت و داغی آن که مردم به آن معذّبند.

قال الصادق علیه السلام:یُجٰاءُ بِعَبْدٍ یَوْمَ القِیامَهِ قد صَلّیٰ فَیَقُولُ:یا رَبِّ صَلَّیْتُ ابْتِغاءَ وَجهِکَ فَقالَ لَهُ:بَلْ صَلَّیْتَ لِیُقٰالَ ما احْسَنَ صَلٰاهَ فُلٰانٍ اذْهَبُوا بِهِ الیَ النّارِ.

امام صادق علیه السلام می فرماید:بنده ای را روز قیامت می آورند که دارای نماز است، عرضه می دارد:ای پروردگارم ! برای رضای تو نماز خواندم،به او گفته می شود:نه،تو نماز خواندی برای این که مردم بگویند فلان کس چه نماز نیکویی دارد (2).

علامت ریاکار

امیر المؤمنین علیه السلام می فرماید:

برای ریاکار سه علامت است:

1-چون تنها باشد از عبادت کسل و سست است.

2-چون در جمع باشد در عبادت با نشاط است.

3-اگر از او تعریف کنند بر عملش می افزاید.و اگر در معرض تعریف قرار نگیرد از عملش کم می کند (3).

1- 1) -بحار الأنوار:305/69،باب 116،حدیث 52؛مستدرک الوسائل:107/1،باب 11،حدیث 109.
2- 2) -الزهد:62،باب 11،حدیث 166؛بحار الأنوار:301/69،باب 116،حدیث 44.
3- 3) -مجموعه ورام:187/1،بیان ذم الریاء؛محجه البیضاء:143/6،کتاب ذم الجاه و الریاء.