عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 145

رضایت قلبی بعد از عمل خیر

به این نکته هم باید توجه داشت که گاهی انسان عمل خیر و کار مثبتی انجام می دهد و جز رضای حق قصدی از آن عمل ندارد،ولی وقتی مردم از عملش باخبر می شوند در قلبش شادی و سرور می ریزد،این برنامه بنا بر روایات از مسئلۀ ریا استثنا شده است،چرا که خوشحالی بعد از عمل طبیعی هر قلبی است.

زراره از حضرت باقر علیه السلام پرسید:

مردی کار خیری می کند،دیگران از آن کار آگاه می شوند،بر اثر آگاهی مردم آن مرد خوشحال می شود،این چه معنایی است ؟ حضرت فرمود:مانعی ندارد،هر کسی علاقه مند است در بین مردم به خیر و خوبی شناخته شود،وقتی اصل عمل برای خدا باشد و انسان به قصد مردم یا چهره کردن انجام نداده باشد بی مانع است (1).

به رسول خدا صلی الله علیه و آله گفتند:

مردی عمل خیری انجام می دهد و مردم وی را به آن خیر می ستایند،حضرت فرمودند:این خیر گویی مردم بشارت دنیایی اوست،بشارت آخرتش در این آیۀ شریفه است (2):

[ بُشْرٰاکُمُ الْیَوْمَ جَنّٰاتٌ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهٰارُ ] (3).

1- 1) -الکافی:297/2،باب الریاء،حدیث 18؛وسائل الشیعه:75/1،باب 15،حدیث 168.
2- 2) -بحار الأنوار:294/69،باب 116،حدیث 18.
3- 3) -حدید (57):12.