عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 148

صفحه 148

باب 51 در مذمّت حسد

اشاره

قالَ الصّادِقُ علیه السلام:اَلْحاسِدُ یَضُرُّ بِنَفْسِهِ قَبْلَ انْ یَضُرَّ بِالْمَحْسودِ کَاِبْلیسَ اوْرَثَ بِحَسَدِهِ لِنَفْسِهِ اللَّعْنَهَ وَ لِآدَمَ علیه السلام الْاِجْتِباءَ وَ الْهُدیٰ وَ الرَّفْعَ الیٰ مَحَلِّ حَقائِقِ الْعَهْدِ وَ الْاِصْطِفاءِ.

فَکُنْ مَحْسودًا وَ لا تَکُنْ حاسِدًا،فَاِنَّ میزانَ الْحاسِدِ ابَدًا ضَعیفٌ بِثِقْلِ میزانِ الْمَحْسودِ وَ الرِّزْقُ مَقْسومٌ.

فَما ذا یَنْفَعُ الْحَسَدُ الْحاسِدَ وَ ما ذا یُضِرُّ الْمَحْسودَ الْحَسَدُ ؟ الْحَسَدُ اصْلُهُ مِنْ عَمَی الْقَلْبِ وَ جُحودِ فَضْلِ اللّهِ وَ هُما جَناحانِ لِلْکُفْرِ.

وَ بِالْحَسَدِ وَقَعَ ابْنُ آدَمَ فی حَسْرَهِ الْاَبَدِ وَ هَلَکَ بِذٰلِکَ مَهْلَکًا لا یَنْجو مِنْهُ ابَدًا.

وَ لا تَوْبَهَ لِلْحاسِدِ لِاَنَّهُ مُصِرٌّ عَلَیْهِ مُعْتَقِدٌ بِهِ،مَطْبوعٌ فیهِ یَبْدُو بِلا مُعارِضٍ لَهُ وَ لا سَبَبٍ.وَ الطَّبْعُ لا یَتَغَیَّرُ عَنِ الْاَصْلِ وَ انْ عُولِجَ.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه