عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 15

4-قول حسن

5-قول احسن

6-قول لیّن

7-قول کریم

8-قول ایمان

9-قول سدید

10-قول معروف

11-قول میسور

اکنون باید با توجه به آیاتی که این اوصاف را در جنب قول و سخن استعمال کرده به دقّت نشست که موارد خرج کردن این سنخ از اقوال کجاست ؟

1-قول بلیغ

اشاره

[ فَکَیْفَ إِذٰا أَصٰابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ بِمٰا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ ثُمَّ جٰاؤُکَ یَحْلِفُونَ بِاللّٰهِ إِنْ أَرَدْنٰا إِلاّٰ إِحْسٰاناً وَ تَوْفِیقاً* أُولٰئِکَ الَّذِینَ یَعْلَمُ اللّٰهُ مٰا فِی قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِی أَنْفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغاً ] (1).

پس [ وضع و حالشان ] چگونه خواهد بود هنگامی که به سبب آنچه مرتکب شده اند،حادثۀ ناگواری به آنان برسد،آن گاه در حالی که به خدا سوگند می خورند،نزد تو می آیند که ما [ از داوری بردن نزد طاغوت ] نیّتی جز نیکی و برقراری صلح و سازش [ میان طرفین نزاع ] نداشتیم.*اینان کسانی هستند که خدا آنچه را که [ از نیّات شوم،کینه و نفاق ] در دل های آنان است می داند؛