عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 192

[ وَ قٰالَ النّبیُّ صلی الله علیه و آله:یَقُولُ اللّهُ:ابْنَ آدَمَ مُلْکی مُلْکی وَ مالی مالی،یا مِسْکینُ ایْنَ کُنْتَ حَیْثُ کانَ الْمُلْکُ وَ لَمْ تَکُنْ ؟ وَ هَلْ لَکَ الّا مٰا اکَلْتَ فأفْنَیْتَ وَ لَبِسْتَ فَاَبْلَیْتَ اوْ تَصَدَّقْتَ فَاَبْقَیْتَ امَّا مَرْحومٌ بِهِ اوْ مُعٰاقَبٌ عَلَیْهِ،فَاعْقِلْ انْ لٰا یَکونَ مالُ غَیْرِکَ احَبَّ الَیْکَ مِنْ مالِکَ ]

مالک حقیقی

رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرماید:

خداوند به انسان می گوید:این همه مِلکْ ها و اموال که در تصرّف شماست و شما به حسب ظاهر مالک آنید از من است و مالک حقیقی و صاحب واقعی این ها منم،ای بیچاره ها ! فکر کنید که وقتی این امور مادی به صورت حقایق طبیعی در بستر خلقت بود شما کجا بودید ؟ و پس از سپری شدن عمرتان کجا خواهید بود، مگر نه این است که تمام حیثیت شما نسبت به مال فقط و فقط امانت داری است، امروز در اختیار شما و فردا در دست دیگران است،زیاده بر آنچه می خورید و فانی می کنید،اضافه تر از آنچه می پوشید و کهنه می کنید و یا در راه خدا می دهید و برای فردای خود ذخیره می نمایید،دیگر چه کاری از دست شما نسبت به ملک و مال برمی آید ؟ !

رابطۀ شما با مال اگر هم آهنگ با دستورهای حق باشد،در فردای قیامت غرق