عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 201

انسان هایی قرار گیرد.استعدادها به کار می افتد و ارزش ها ظاهر می شود و هنر انسان بودن اوج می گیرد،تا جایی که کشور نمونۀ بهشت و ملّت نمونۀ ملایکۀ الهی می گردند.

مسئله به دست آوردن مال اگر از طریق غیر حق صورت گیرد،زیان های غیر قابل جبران برای فرد و جامعه به بار می آورد.

شهوت پول پرستی از بدترین موانع در راه رشد و تکامل و سعادت و تعالی انسان است.

مال و ثروت و عشق به پول گاهی منبع طغیان هواها و غرایز و امیال و خودخواهی هاست،به صورتی که انسان را به هلاکت انداخته و راه نجات را بر وی مسدود می کند.

در صدر اول اسلام پس از انحراف خسارت باری که در مسئلۀ خلافت به وجود آمد و دست پاک ترین و امین ترین و آگاه ترین امت،یعنی حضرت امیر المؤمنین علیه السلام از مقام الهی و خداییش که پیامبر صلی الله علیه و آله مأمور ابلاغ آن بود از حکومت قطع شد، ثروت بی حسابی که از فتح بلاد در اختیار مردم و بیت المال قرار گرفت و اخذ و عطاهای نابجایی که انجام گرفت بلاهایی به سر قرآن و حدیث و مملکت و ملّت و تربیت و اخلاق و عقاید آورد که بدون شک تا بر پا شدن صبح محشر قابل جبران نیست.

من ریشۀ تمام اختلافات مسلمانان و بلاها و مصایبی که در تمام شؤون زندگی، بعد از مرگ پیامبر صلی الله علیه و آله تاکنون به سر جامعه اسلامی آمده معلول همان اخذ و عطای غلط مال می دانم.

تحریف در تفسیر آیات کتاب حق و به خصوص تحریف در حدیث در سایۀ اخذ و عطای خلفا و به خصوص بنی امیه و بنی عباس که هر درهمش تیشه ای به ریشۀ