عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 211

سه چیز در هر زمان بسیار اندک و کم و عزیز الوجود است:

1-برادری و اخوّت در راه خدا.

2-همسر صالحه که الفت به شوهر داشته باشد و در فنون اطاعت تقصیر نکند و در حفظ سیرت خود و مال شوهر کوشا باشد.

3-فرزند رشید صالح.

هر کس یکی از این ها را داشته باشد،به حقیقت که به خیر دنیا و آخرت رسیده است.

از برادری با کسی که برادریش برای طمع،یا برای ترس یا برای خوردن و آشامیدن است بپرهیز که البته شناخت اینان در حین برادری و دوستی ممکن است.

برادری را انتخاب کن که اهل تقواست و در تفحص از این گونه افراد هر چند در ظلمات باشد و عمرت را بر باد دهد کوشا باش؛زیرا بعد از انبیا و اولیا بهتر از مردم با تقوا و پرهیزکار آفریده نشده و هیچ نعمتی به مانند نعمت برادری با ایشان به بندگان عطا نشده،چنانچه در قرآن مجید آمده:

برادران و مصاحبان در دنیا در آخرت دشمن یکدیگرند مگر اهل تقوا و پرهیزکاران.

اخوّت در بنی آدم

در این قسمت از روایت،ملا عبد الرزاق لاهیجی می گوید:

بدان که خلّت و دوستی در بنی آدم از چهار وجه بیرون نیست:دو وجه آن مستحسن است و مثمر سعادت سرمدی و دو وجه دیگر مذموم و منتج شقاوت ابدی.