عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 220

در هر صورت راه خیر و سعادت در تمام شؤون زندگی به روی هر کس که عاشق خیر و سعادت است باز است و دیدن ضربه و خسارت معلول تنها سفر کردن در جادۀ زندگی است.

اگر انسان همراه با کتاب خدا و دستورهای انبیا و ائمه علیهم السلام و محصول عقل عاقلان حقیقی،طی راه کند بدون شک به سعادت ابدی خواهد رسید.

در جهان محرم رازی نبود الا دوست***غصّه با یار توان گفت و غم دل با دوست

تا من بی سر و پا گرد جهان می گردم*** به مقامی نرسیدم که نبود آنجا دوست

جای ما در دل صاحب نظران کی باشد*** به عنایت نظری گر نکند با ما دوست

گر دل ما قدمی پیش نهد از سر صدق*** نیم گامی نبود فاصله از ما تا دوست

منم امروز در آتش زغم و درد فراق ***با من سوخته تا خود چه کند فردا دوست

دولت این است که در کُنج دل تنگ عماد*** هیچ کس رخت اقامت ننهد الّا دوست

قرآن و مشورت

قبل از قرآن مجید مسئلۀ مشورت در بین مردم اهمیتی نداشت،هر کس به هر برنامه ای علاقه داشت به دنبال آن علاقه حرکت می کرد،بدون این که بتواند نفع و ضرر مورد علاقه اش را بسنجد.

قرآن مجید این مسئله مهم را در میان مردم زنده کرد و مسلمانان را به این امر مهمّ ترغیب و تشویق نمود.

[ فَبِمٰا رَحْمَهٍ مِنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ کُنْتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شٰاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ فَإِذٰا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ ] (1).