عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 225

[ وَ مٰا کٰانَ مِنْ امُورِ الدُّنْیٰا الَّتی هِیَ غَیْرُ عائِدَهٍ الیَ الدّینِ فَارْفَضْهٰا وَ لا تَتَفَکَّرْ فیهٰا فَاِنّکَ اذا فَعَلْتَ ذٰلِکَ اصَبْتَ بَرَکَهَ الْعَیْشِ وَ حَلٰاوَهَ الطّاعَهِ ]

مشورت در امور دنیایی

امام صادق علیه السلام می فرماید:

اگر در کاری که مربوط به دنیاست و در نتیجه و عاقبت آن در تردیدی،از آن بگذر و فکرت را نسبت به آن مشغول مکن که در گذشت تو از آن برنامه،برکت زندگی و شیرینی طاعت حضرت حق است.

شما تاریخ را ملاحظه کنید و ببینید در مسئله مشورت در امور مربوط به وضع دنیایی آن هم دنیایی که به قیمت از دست رفتن آخرت بود،معاویه در مشورت هایش با عمرو عاص خائن و زبیر در مشورت هایش با فرزندش عبد اللّه و عمر سعد در مشورتش با یکی از فرزندانش به کجا کشیده شدند.

معاویه از پس آن مشورت ها با عمرو عاص از نظر کردار و رفتار روی تاریخ را سیاه کرد.در این زمینه به اثر جاودانی«الغدیر»و تمام نوشته های پر قیمت علامه عسکری مراجعه کنید.

زبیر در پس مشورت با فرزندش عبد اللّه دچار جنگ جمل و هلاکت ابدی خود و بسیاری از مردم بصره شد.