عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 228

[ وَ لا تُشاوِرْ مَنْ لا یُصَدِّقُهُ عَقْلُکَ وَ انْ کٰانَ مَشْهُوراً بِالْعَقْلِ وَ الْوَرَعِ وَ اذا شٰاوَرْتَ مَنْ یُصَدِّقُهُ قَلْبُکَ فَلٰا تُخٰالِفْهُ فیما یُشیرُ بِهِ عَلَیْکَ وَ انْ کٰانَ بِخَلٰافِ مُرادِکَ فَاِنَّ النَّفْسَ تَجْمَحُ مِنْ قَبُولِ الْحَقِ،وَ خِلٰافُها عِنْدَ الْحَقٰائِقِ ابْیَنُ ]

از آنجایی که دل مؤمن همانند آینه است و قدرت منعکس کردن قسمتی از حقایق را دارد،حضرت صادق علیه السلام می فرماید:

با کسی که عقلت وی را تصدیق نمی کند مشورت مکن،گرچه در بین مردم به عقل و ورع مشهور باشد و هرگاه مشورت کردی،با انسانی که قلبت او را می پذیرد و تصدیق می کند با او مخالفت مکن و خلاف گفته او را جایز مدان،چرا که نفس آدمی سرکش و چموش است و به آسانی قبول حق نمی کند،چنان که گفته اند:

حق تلخ است،ولی باید بدانی که رشد و کمال در مخالفت با نفس است و این معنی نزد دانایان راه روشن و به تجربه ثابت شده است.