عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 242

در آیۀ شریفه بنا به تفسیر بزرگان دین،از کفار به خاطر آتش خشم بیجایشان مذمّت شده و از رسول و مؤمنان به خاطر وقار و حلم و آرامششان توصیف شده است.

روایات و غضب

قٰالَ الصّادقُ علیه السلام:اَلْغُضَبُ مِفْتٰاحُ کُلِّ شَرٍّ (1).

امام ششم علیه السلام فرمود:خشم و عصبانیت،کلید هر شرّی است.

عبد الاعلی می گوید:

به حضرت صادق علیه السلام عرضه داشتم:مرا موعظه ای کن که از آن بهره مند شوم.

فرمود:مردی خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله رسید و همین سؤال را کرد حضرت فرمود:

برو و عصبانی مشو،برگشت و دوباره سؤالش را تکرار کرد،حضرت فرمود؛برو و عصبانی مشو،دوباره آمد همان سؤال را کرد حضرت بار سوم همان پاسخ را داد (2).

وَ قالَ علیه السلام:اَلْغَضَبُ مَمْحَقَهٌ لِقَلْبِ الْحَکیمِ (3).

و نیز آن حضرت فرمود:عصبانیت از بین برنده دل حکیم است.

وَ قالَ علیه السلام:مَنْ لَمْ یَمْلِکْ غَضَبَهُ لَمْ یَمْلِکْ عَقْلَهُ (4).

1- 1) -الکافی:303/2،باب الغضب،حدیث 3؛وسائل الشیعه:358/15،باب 53،حدیث 20733.
2- 2) -الکافی:303/2،باب الغضب،حدیث 5.
3- 3) -الکافی:305/2،باب الغضب،حدیث 13؛بحار الأنوار:278/70،باب 132،حدیث 33.
4- 4) -الکافی:305/2،باب الغضب،حدیث 13؛وسائل الشیعه:360/15،باب 53،حدیث 20741.