عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 243

نیز آن جناب فرمود:هر کس خود را از خشم و عصبانیت حفظ نکند نمی تواند عقلش را حفظ کند.

آری،آدم عصبانی قدرت اندیشه و تفکّرش را از دست می دهد و در فضای تاریک عصبانیت و خشم،به هر کار خطرناکی دست می زند.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

مؤمن هر گاه غضب کند،خشم و غضبش وی را از مرز حق بیرون نبرد و چون خشنود گردد،خشنودیش سبب ورودش به باطل نمی گردد و چون قدرت یابد چیزی را خارج از حدود حقّش قبول نکند (1).

قٰالَ عَلِیٌّ علیه السلام:اَلْغَضَبُ یُثیرُ کَوامِنَ الْحِقْدِ (2).

علی علیه السلام فرمود:عصبانیت برانگیزندۀ کینه های درونی و پنهانی است.

وَ قٰالَ علیه السلام:اَلْغَضَبُ شَرٌّ انْ أطَعْتَهُ دَمَّرَ (3).

و نیز آن حضرت فرمود:عصبانیت شرّی است که اگر مطیعِ او باشی هلاک می کند.

وَ قٰالَ علیه السلام:اَلْغَضَبُ مَرْکَبُ الطّیشِ (4).

و نیز آن حضرت فرمود:عصبانیت مرکب آدم کم عقل و انسان گیج است.

1- 1) -الکافی:233/2،باب المؤمن و علاماته،حدیث 11؛وسائل الشیعه:358/15،باب 53،حدیث 20731.
2- 2) -غرر الحکم:303،حدیث 6897.
3- 3) -غرر الحکم:302،حدیث 6891؛مستدرک الوسائل:11/12،باب 53،حدیث 13376.
4- 4) -غرر الحکم:302،حدیث 6888.