عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 264

[ و مَنْ لا یَصْبِرْ عَلیٰ جَفاءِ الْخَلْقِ لٰا یَصِلْ الیٰ رِضَی اللّه تَعالی لِاَنَّ رِضَی اللّهِ تَعالی مَشُوبٌ بِجَفاءِ الْخَلْقِ.وَ حُکِیَ أنْ رَجُلاً قٰالَ لِلْأحْنَفِ بْنِ قَیْسٍ:ایّاکَ اعْنی،قالَ:أنَا عَنْکَ أحْلَمُ.قالَ النّبیُّ صلی الله علیه و آله:بُعِثْتُ لِلْحِلْمِ مَرْکَزاً وَ لِلْعِلْمِ مَعْدِناً وَ لِلصَّبْرِ مَسْکَناً بُعِثْتُ لِاُتَمِّمَ مَکٰارِمَ الْاَخْلٰاقِ،صَدَقَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله:وَ حَقیقَهُ الْحِلْمِ أنْ تَعْفُوَ عَمَّنْ اسٰاءَ الَیْکَ وَ خٰالَفَکَ وَ انْتَ الْقٰادِرُ عَلیَ الْاِنتِقٰامِ مِنْهُ کَما وَرَدَ فی الدُّعاء:اِلٰهی انْتَ اوْسَعُ فَضْلاً وَ اوْسَعُ حِلْماً مِنْ انْ تُواخِذَنی بِعَمَلی وَ تَسْتَذِلَّنی بِخَطیئَتی ]

حضرت صادق علیه السلام در پایان روایت می فرماید:

آن کس که صبر و تحمل بر جفا و آزار مردم نکند،به رضای پروردگار نایل نشود؛ زیرا خشنودی حق آمیخته و توام با جفای خلق است.

حکایت شده که:

مردی با احنف بن قیس درشتی کرد و گفت:منظورم تویی،احنف در پاسخ گفت:من در برابر تو و حرف های زشت بردباری نشان می دهم.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

برانگیخته شده ام و برای بردباری مرکز و مرکبم و برای دانش معدنم و مسکن و محل صبرم.