عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 267

[ التَّواضُعُ اصْلُ کُلِّ شَرَفٍ نَفیسٍ وَ مَرْتَبَهٍ رَفیقَهٍ وَ لَوْ کٰانَ لِلتَّواضُعِ لُغَهٌ یَفْهَمُهَا الْخَلقُ لَنَطَقَ عَنْ حَقائِقِ ما فی مَخْفِیّاتِ الْعَواقِبِ ]

حقیقت تواضع و فروتنی

اشاره

در این فصل وجود مقدس حضرت صادق علیه السلام به مسئلۀ بسیار مهم و سودبخش تواضع و فروتنی توجه می دهند،مسئله ای که ریشۀ هر شرف نفیس و در پیشگاه حضرت حق دارای مرتبه ای بس بلند و رفیع است،این صفت نیکو که عامل سعادت دنیا و آخرت است اگر زبان داشت هر آینه تمام مردم را از فواید عظیمه و منافع کثیرۀ خود خبر می داد که ای مردم ! من در وجود هر کس باشم باعث جلب خشنودی حق و استکمال نفس و رشد انسان در همه امورم و به خاطر من است که عاقبت خوشی در دنیا و آخرت نصیب مردم می شود !

تواضع و فروتنی یک حالت عالی و روحی و روانی است که از برکت معرفت انسان به حقّ و به خود و به خلق و به دنیا به دست می آید.

آری،وقتی به این حقیقت آشنا شویم که وجود مقدس حضرت حق خالق کل شیء و ربّ عالم و روزی بخش تمام موجودات و حافظ همه هستی و بصیر خبیر به تمام امور و سمیع به تمام اصوات و قادر بر هر چیز است،بدون شک در برابر عظمت و هیبت و جلال و کمال او به تواضع برخاسته و از برکت آن تواضع مطیع