عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 280

و منفعتی که باید از خود به ظهور برساند آشکار نماید.

[ رَبُّنَا الَّذِی أَعْطیٰ کُلَّ شَیْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدیٰ ] (1).

گفت:پروردگار ما کسی است که به هر موجودی،آفرینش [ ویژۀ ] او را [ آن گونه که سزاوارش بود ] به وی عطا کرده،سپس هدایت نمود.

[ اللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ] (2).

خدای یکتا که معبودی جز او نیست،پروردگار عرش بزرگ است.

[ یٰا مُوسیٰ إِنِّی أَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰالَمِینَ ] (3).

ای موسی ! یقیناً منم خدا پروردگار جهانیان.

[ وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِی مُنْزَلاً مُبٰارَکاً وَ أَنْتَ خَیْرُ الْمُنْزِلِینَ ] (4).

و بگو:پروردگارا ! مرا در جایگاهی پرخیر و برکت فرود آور که تو بهترین فرودآورندگانی.

[ قُلْ أَ غَیْرَ اللّٰهِ أَبْغِی رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَیْءٍ ] (5).

بگو:آیا جز خدا پروردگاری بجویم در حالی که او پروردگار هر چیزی است ؟ !

آری،وجود مقدس او مالک تمام هستی و مربّی همۀ موجودات است و عنایت و لطف و کرمش به طور متصل به تمام موجودات غیبی و شهودی می رسد و هیچ

1- 1) -طه (20):50.
2- 2) -نمل (27):26.
3- 3) -قصص (28):30.
4- 4) -مؤمنون (23):29.
5- 5) -انعام (6):164.