عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 34

وظیفۀ قضا از جمله واجبات کفایی است؛زیرا نظام نوع انسانی متوقّف بر آن است و چون ظلم و بیداد همیشه هست،پس اجتماع ناگزیر از حاکمی است که داد مظلوم را از ظالم بستاند و دیگر این که امر به معروف و نهی از منکر بر این وظیفه متّرتب است (1).

4-قول حسن

اشاره

[ وَ قُولُوا لِلنّٰاسِ حُسْناً ] (2).

و با مردم با خوش زبانی سخن گویید

مورد سخن خوب و کلام نیک بنابر گفته اهل فن به وقت معاشرت و رو در رویی با مردم است.

در وقت سخن گفتن با مردم از هر صنف و طایفه ای که باشند باید از قول زشت و سخن نازیبا و کلامی که در آن سبّ و ناسزا و فحش و استهزا و از این قبیل امور شیطانی است پرهیز داشت.

احترام به مردم به خصوص براداران مؤمن دستور اکید قرآن و پیامبر و ائمۀ معصومین علیهم السلام است.

جداً باید از سخنی که در غیر مورد حق،قلب کسی را بیازارد و دل بی گناهی را برنجاند پرهیز کرد.

از اضافه حرف زدن باید اجتناب جست،از سخن بی فایده باید دوری گزید.

کلام را باید سنجیده گفت و سخن باید برای طرف مقابل دارای نفع دنیایی یا آخرتی یا معنوی و یا اخلاقی باشد.