عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 345

گذاشتیم،سپس شما بعد از [ غایب شدن ] او گوساله را معبود خود گرفتید،در حالی که [ به سبب این کار بسیار زشت ] ستمکار بودید.*سپس بعد از آن [ کار زشت ] از [ گناه ] شما درگذشتیم،تا سپاس گزاری کنید.

عنایت کنید که خداوند مهربان از چنان گناه سنگینی از گناهکاران بنی اسرائیل، پس از تنبّه و بیداری و توبه از زشتی عمل گذشت کرد و آنان را بخشید،بر ما بندگان لازم و فرض است که از حضرت دوست متابعت کرده و از خطای برادران و آشنایان و هر کس به ما آزار دهد به خاطر خدا گذشت کنیم و طرف خود را ببخشیم.

[ وَ لَقَدْ صَدَقَکُمُ اللّٰهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتّٰی إِذٰا فَشِلْتُمْ وَ تَنٰازَعْتُمْ فِی الْأَمْرِ وَ عَصَیْتُمْ مِنْ بَعْدِ مٰا أَرٰاکُمْ مٰا تُحِبُّونَ مِنْکُمْ مَنْ یُرِیدُ الدُّنْیٰا وَ مِنْکُمْ مَنْ یُرِیدُ الْآخِرَهَ ثُمَّ صَرَفَکُمْ عَنْهُمْ لِیَبْتَلِیَکُمْ وَ لَقَدْ عَفٰا عَنْکُمْ وَ اللّٰهُ ذُو فَضْلٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ ] (1).

و یقیناً خدا وعده اش را [ در جنگ احد ] برای شما تحقّق داد،آن گاه که دشمنان را به فرمان او تا مرز ریشه کن شدنشان می کشتید،تا زمانی که سست شدید و در کارِ [ جنگ و غنیمت و حفظ سنگری که محل رخنۀ دشمن بود ] به نزاع و ستیز برخاستید،و پس از آن که [ در شروع جنگ ] آنچه را از پیروزی و غنیمت دوست داشتید،به شما نشان داد [ از فرمان پیامبر در رابطۀ با حفظ سنگر ] سر پیچی کردید،برخی از شما دنیا را می خواست و برخی از شما خواهان آخرت بود،سپس برای آن که شما را امتحان کند از [ پیروزی بر ] آنان بازداشت و از شما درگذشت؛و خدا بر مؤمنان دارای فضل است.