عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 348

زیرا خدا نیکوکاران را دوست دارد.

[ خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجٰاهِلِینَ ] (1).

عفو و گذشت را پیشه کن،و به کار پسندیده فرمان ده،و از نادانان روی بگردان.

عفو در روایات

قَالَ عَلِیٌّ علیه السلام:اَلْعَفْوُ تٰاجُ الْمَکٰارِمِ (2).

علی علیه السلام فرمود:گذشت،تاجی بر تارک مکارم است.

و قالَ علیه السلام:شیئانِ لا یُوزَنُ ثوابُهُمٰا:اَلْعَفْوُ وَ الْعَدْلُ (3).

و نیز آن حضرت فرمود:دو چیز است که ثواب آن ها به اندازه نمی آید.

گذشت و عدالت.

وَ قٰالَ علیه السلام:قِلَّهُ الْعَفْوِ اقْبَحُ الْعُیُوبِ،وَ التَّسَرُّعُ الَی الْاِنْتِقامِ اعْظَمُ الذُّنُوبِ (4).

و نیز آن حضرت فرمود:کم گذشتی قبیح ترین عیب و عجله در انتقام از بزرگ ترین گناهان است.

وَ قٰالَ:شَرُّ النّاسِ مَنْ لٰا یَعْفُو عَنِ الزَّلَّهِ وَ لا یَسْتُرُ الْعَوْرَهَ (5).

و نیز آن جناب فرمود:بدترین مردم کسی است که از لغزش مردم گذشت نکند و عیب مردم را نپوشاند.

1- 1) -اعراف (7):199.
2- 2) -غرر الحکم:245،حدیث 5001.
3- 3) -غرر الحکم:446،حدیث 10214؛مستدرک الوسائل:320/11،باب 37.
4- 4) -غرر الحکم:465،حدیث 10692.
5- 5) -غرر الحکم:245،حدیث 5016.