عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 359

[ الْخُلْقُ الْحَسَنُ جَمٰالٌ فِی الدُّنْیا وَ نُزْهَهٌ فِی الْآخِرَهِ وَ بِهِ کَمالُ الدّینِ وَ قُرْبَهٌ الَی اللّهِ تَعالی ]

حقیقت خلق حسن

امام صادق علیه السلام می فرماید:

خُلق نیکو،حسن و زیبایی در دنیا و پاکی و طهارت در آخرت است،تمام دین به اوست و عامل قرب انسان به حضرت حق است.

خلق حسن از اعظم نعم الهی و موجب بسط رزق و محبوبیت نزد خالق و مخلوق و راحت انسان در زندگی و علّت ارتقای آدمی در درجات عالی کمال و رشد است.

خلق حسن مجموعه ای از صفات حمیده و اوصاف پسندیده،از قبیل خوش رویی،مهربانی،مودت،محبت،تواضع،خضوع،خشوع،عفو،احسان به پدر و مادر و جود و سخا و کرم و مروّت است.

قسمتی از این موضوعات را در روایات گذشتۀ«مصباح الشریعه»مانند سخا در باب 53،مواخات باب 55،حلم باب 57،تواضع باب 58،عفو باب 60،به نحو مفصّل شرح دادم و توضیح موضوعات دیگر از قبیل احسان به والدین در باب 71 و صبر در قسمت 91 و حیا در باب 93 با خواست خداوند خواهد آمد،به همین خاطر روایت این باب را که نسبت به صفات پسندیده،جنبۀ عنوان دارد فقط ترجمه کرده و از وجود مقدس حضرت حق عاجزانه می خواهم که همۀ ما را متخلّق به اخلاق حسنه بنماید.