عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 368

من اگر بخواهم به تمام این واقعیت ها در پرتو این روایت اشاره کنم مثنوی هفتاد من کاغذ شود،از این جهت به ترجمۀ مختصر روایت اکتفا کرده و می گذرم و چون منظور علم در روایت علم دین است به محضر عزیزان عرضه می دارم که کلیۀ مجلّدات«عرفان اسلامی»توضیح همین روایت شریفه است؛چرا که در صد باب کتاب«مصباح الشریعه»وجود مقدّس حضرت صادق علیه السلام به بسیاری از شؤون اخلاقی و عرفانی و عملی و تکالیف الهیه اشاره فرموده اند که اگر کسی موفق به خواندن آن صد روایت و توضیحات این فقیر الی اللّه شود،در حقیقت در حدّی عالم به دین شده و از پی آن لازم و واجب است به عمل خالصانه نسبت به آن علم اقدام نماید.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

دانش،ریشۀ همۀ اوصاف پسندیده و مبدأ و منشأ هر کار خیر و منتهای هر درجۀ بلند و مقام عالی است.

هر کس علم ندارد نور و روشنایی ندارد و آن کس که از دانش بی بهره است از علم خداپسندانه محروم است،جاهل را قیمتی نیست که جاهل از درجۀ اعتبار ساقط و از نظر عمر و عمل بدون شک مغبون و مردود و از رحمت حضرت الهی در دو جهان محروم است.

علم به تقوا و یقین

حضرت رسالت پناه فرموده اند:

طلب دانش بر تمام مسلمانان خواه مرد و یا زن واجب است،مراد از این علم، معرفت به تقوا و یقین است.

علّامۀ مجلسی در توضیح این جمله می گوید: