عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 56

[ وَ الْکَلامُ خَمْرٌ یُسْکِرُ الْقُلوبَ وَ الْعُقولَ ما کانَ مِنْهُ لِغَیْرِ اللّهِ.

وَ لَیْسَ شَیْءٌ احَقَّ بِطُولِ السِّجْنِ مِنَ اللِّسانِ.قالَ بَعْضُ الْحُکَماءِ:اِحْفَظْ لِسانَکَ عَنْ خَبیثِ الْکَلامِ وَ فی غَیْرِهِ لا تَسْکُتْ انِ اسْتَطَعْتَ.فَاَمَّا السَّکینَهُ وَ الصَّمْتُ فَهِیَ هَیْئَهٌ حَسَنَهٌ رَفیعَهٌ مِنْ عِنْدِ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لِاَهْلِها وَ هُمْ امَناءُ اسْرارِهِ فی ارْضِهِ ]

کلام بیهوده

کلام باطل و بیهوده همانند شراب موجب بیهوشی و مرض قلب است و چیزی به طول زندان مستحق تر از زبان نیست.

بعضی از حکما گفته اند:

زبانت را از کلام آلوده حفظ کن و در غیر آن اگر قدرت داری سخن بگو.

وقار و سکوت و به تعبیر دیگر آرمیدگی و خاموشی صفت خوب و خوشایند است و دو واقعیت الهی است،اهل این دو صفت امنا و حافظان اسرار حق در روی زمین اند.

مسئلۀ با اهمیت صمت در شرح حدیث بیست و هفتم به نحو تفصیل توضیح داده شد،می توانید به آن باب مراجعه کرده و عظمت و اهمیت آن مسئله را در آن فصل ملاحظه فرمایید.

باب 47 در مدح و ذم

اشاره