عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 71

وقتی یک مسئله فطری است،هنگامی که یک واقعیت آشکار است،زمانی که یک حقیقت روشن است،در موقعی که یک مسأله علمی یا دینی یا اجتماعی همراه با دلیل و برهان و حکمت است،نزاع و خصومت و مراء و جدال در برابر آن آیا جز بکارگیری اخلاق ابلیسی چیز دیگری است ؟ !

آیا پیروی از خصلت و خوی شیطان،برازندۀ یک انسان متدین عاقل با انصاف است ؟

برخورد جامعۀ زمان نوح با نوح،جامعۀ هود با هود،جامعۀ صالح با صالح، جامعۀ نمرودی با ابراهیم،جامعۀ فرعونی با موسی،جامعۀ فریسیان با عیسی و جامعۀ مکه با نور الهی،وجود مقدس خاتم انبیا محمد رسول اللّه صلی الله علیه و آله و برخورد سقیفه با اسد اللّه،عین اللّه،ید اللّه حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام و برخورد اهل شام و قاسطین و ناکثین و مارقین با آن حضرت،جز پیمودن راه مراء و خصومت و نزاع و جدال چیز دیگری بود ؟

مراء و جدالی که کشورها را از هم پاشید،ملّت ها را به روز سیاه نشاند،اولیای الهی را به سخت ترین مصایب و شداید دچار کرده و استعدادهای الهی را در بسیاری از مردم از بین برد ! !

با حق جدال نکنید،از مراء بپرهیزید،نزاع در گفتار را کنار بگذارید،اهل خضوع و خشوع و تواضع باشید،سهل و آسان واقعیت ها را قبول کنید.خود و دیگران را دچار باطل و هلاکت و فلاکت و سیه بختی و تیره روزی نکنید،راه حق را پیموده و اخلاق و کردار خود را هماهنگ با اخلاق و کردار انبیا قرار دهید.

دل را آلوده نکیند،قلب را سیاه ننمایید،نفس را به خباثت نکشید،روح را نمیرانید،بین خود و نور حق حجاب نشوید،با خدا و انبیا و ائمه و صلحا و اهل نصیحت که جز خیر و مصلحت شما چیزی نمی خواهند در امر دین و دنیا لج بازی