عرفان اسلامی جلد 10 صفحه 79

[ یُجٰادِلُونَکَ فِی الْحَقِّ بَعْدَ مٰا تَبَیَّنَ کَأَنَّمٰا یُسٰاقُونَ إِلَی الْمَوْتِ وَ هُمْ یَنْظُرُونَ ] (1).

پس از آن که حق [ بودنِ انگیزه های رفتنت به جنگ بدر ] روشن شد با تو در این حقّ [ روشن و آشکار ] مجادله و ستیزه می کنند [ تا رأی خود را در ترک جنگ به عنوان این که جنگی نابرابر است،تحمیل کنند؛چنان از شرکت در جنگ ترسیده بودند ] که گویا به سوی مرگ رانده می شوند و آن را با چشم خود می بینند ! !

آفات مراء و جدال

اشاره

فقیه بزرگ شیعه،شهید ثانی-صاحب دویست جلد نوشتۀ علمی-در کتاب پرفایدۀ«منیه المرید فی آداب المفید و المستفید»در آفات و نتایج سوء مراء و جدال می گوید:

باید متوجه باشیم مناظره ای که به منظور غلبه بر دیگران و اسکات طرف و تمایل عصبی به اظهار فضل صورت می گیرد،منبع و سرچشمۀ همۀ خوی ها و رفتارهایی است که از نظر خداوند متعال ناستوده ولی از دیدگاه ابلیس ستوده است.

همان گونه که اگر کسی میان شرب خمر و سایر گناهان و زشت کاری ها مخیّر باشد و شرب خمر را به خاطر ناچیز شمردن جرم آن،بر دیگر گناهان ترجیح دهد و در نتیجه همین گناه به طرف گناهان دیگر کشیده شود،همین گونه نیز اگر بر روحیۀ کسی حس علاقۀ به غلبۀ بر دیگران و اسکات آن ها در مناظره و جاه طلبی و مباهات بر دیگران چیره و مستولی گردد،این گونه تمایلات او را به اظهار