عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 115

[ انّ اللّه تَعالی مَکَّنَ انبیاءَهُ مِنْ خَزائِنِ لُطْفِهِ وَ کَرَمِهِ وَ رَحْمَتِهِ وَ عَلَّمَهُمْ مِنْ مَخْزُونِ عِلْمِهِ وَ افْرَدَهُمْ مِنْ جَمیعِ الْخَلائِقِ لِنَفْسِهِ ]

نبوت انبیا

امام صادق علیه السلام در این فصل به مهم ترین موضوع و پرمنفعت ترین حادثه که در تاریخ انسان رخ داده یعنی مسئله نبوت و انبیا اشاره می فرمایند.

نبوت انبیا و وجود مبارک پیامبران یعنی حقیقتی که در پرتو آن توحید،قیامت و تمام حقایق ملکوتی و واقعیت های آسمانی شناخته شد و از برکت آن درهای سعادت دنیا و آخرت به روی انسان گشوده گشت.

اگر انبیای الهی نبودند،حقایق آسمانی و مسائل قدسی و واقعیت های معنوی شناخته نمی شد و دست احدی از عالمیان به معنویات و ثمرات آن نمی رسید.

آنان که جدای از انبیا در فلسفه و حکمت،رنج فراوان بردند و هزاران سال است به تدوین مسائل مشغولند و هزاران کتاب در این زمینه به یادگار گذاشتند،خود انصاف بدهید که این راه را تا کجا توانستند طی کنند،به کتابخانه ها و کتب اینان مراجعه کنید،ببینید هنوز که هنوز است در مسائل اولیه حکمت با خود اختلاف دارند و از ارائه مسائلی که حلّال مشکلات بشر باشد و در جهت سلامت قلب و اخلاق و عمل بشر به کار آید عاجز بوده و هستند.