عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 143

در لوح و ذکر حکیم است مطالعه می کنند و از آن راه به عجایب ما کان و ما سیکون و احوال گذشته و آینده و قیامت و حشر و کتاب و میزان و حساب و حسابرسی و عاقبت امر مردم و همه خصوصیات بهشت و جهنم آگاه می گردند و از درِ دیگر ظاهر جهان را می نگرند و خیر و شر مردم و علل سعادت و شقاوت جوامع را می یابند تا آنان را به وسیلۀ آنچه از غیب گرفته و بر ظاهر آگاهی یافته به سعادتشان راهنمایی کنند و از افتادن در شقاوت و لذّات ویرانگر حفظ کنند.

آن بزرگواران در دو جهت ملک و ملکوت در کمال کمالند و در طرفین غیب و شهادت در اوج عظمت و آگاهی و این اعلی مرتبۀ انسانیت و اوج قدرت آدمی در عالم امر و خلق است.

انبیا ستارگان درخشان حضرت حق در افق حیات انسانند،دست یابی به راه سعادت و درستی جز در سایۀ نور آنان امری محال و برنامه ای غیر ممکن است.

اگر نهال وجود انسان به دست آنان باغبانی شود،به میوۀ شیرین رشد و کمال می رسد و شاهد قبولی حضرت حق و رضای آن جناب هم چون بلبل عاشق گل بر شاخۀ این درخت و شجرۀ طیبه می نشیند.

اگر نهال وجود انسان به دست غیر انبیا بیفتد پس از اندک مدّتی خشک شده و شاخ و برگش می ریزد و از آن هیمه ای برای سوختن در آتش جهنم باقی می ماند !

بگذارید نور نبوت انبیا در فضای حیات شما تجلی کند که در سایۀ این نور،دل و قلب و نفس و جانتان منوّر به نور معرفت گشته و به عنایات و فیوضات خاصۀ حضرت حق مفتخر خواهید شد که راه نجاتی جز راه انبیا نیست و راهی برای رسیدن به مقام قرب و لقا جز طریق آن بزرگواران وجود ندارد.

آری،آنان ستارگان درخشان آسمان حیاتند و به قول عارف شیراز:

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد*** دل رمیدۀ ما را رفیق و مونس شد